Vrijdag 28 oktober 2011

Madjoe H2 – VCH H1 Uitslag 3-1

Op vrijdagavond 21.15 uur stond Madjoe H2 – VCH H1 op de planning. Voor VCH betekende dat om 19.00 uur verzamelen bij Het Spectrum. Madjoe stond als koploper als je naar vergelijkbare speelrondes keek, een geduchte tegenstander op papier. Voor de krachtmeting moest eerst een reis naar Enkhuizen worden ondernomen. Dat betekent meerdere snelwegen naar het noorden om vervolgens via een N-weg nog eindeloos door een donker landschap te moeten rijden. Nederland kent echt nog wel uitgestrekte landelijke gebieden! Op het moment dat je denkt, nu moet de wereld echt ophouden, wordt je binnengehaald middels een mooie oude boogpoort. Blijkbaar zijn de West-Friezen nog steeds blij dat er mensen genegen zijn de barre tocht naar verweg te ondernemen.

 

Aangekomen in Enkhuizen vallen de kleine popperige, maar hele leuke huisjes direct op. Met de kleine straatjes waan je je direct in één of ander openluchtmuseum. Dat het een poppenkast met een prominente Jan Klaassen ging worden bleek later op de avond. De “sporthal” paste in het beeld, klein, knus, met maar één veld (vormgegeven al leek het een internationale wedstrijd), een kleine kantine met kleine kopjes koffie en kleine glaasjes bier en fris. Dat laatste leek voorbedacht. Met het naar huis rijden was er een alcoholcontrole bij de genoemde poort. Geen idee of het was om te kijken of je wel voldoende bij had gedragen aan de locale omzet of dat veiligheid de aanleiding was. Wel lopen er nu veel VCH-ers rond met een BOB sleutelhanger.

Genoeg sfeer, we gaan beginnen. Klokslag 21.15 uur werd de wedstrijd begonnen onder leiding van een “echte” Nevobo scheidsrechter. Dat de witte garde langzaam verouderd, is te merken. Het duurde even voordat de zetel was ingenomen.

VCH begon met Timo van Kessel als diagonaal die daarmee een nieuwe rol kreeg nu Robin de Jong is aangesloten op het midden. Robin was er helaas niet bij ivm een vervelende enkelblessure opgelopen in de H2 training. Gelukkig gaat het herstel voorspoedig. Koen Baas begon als spelverdeler, Jordi van Kessel en Jorrit van der Schot op midden en Michiel Hanekamp en aanvoerder Maarten Verhagen mochten beginnen op passer-loper positie. Duncan van der Palen was zoals gebruikelijk libero.

VCH had de toss verloren en Madjoe met de naam De Streek op hun shirt (identiteitsprobleem?) begonnen met de serve. De eerste klap is een daalder waard, na een mooie pass van Duncan ging de set up goed naar buiten, maar via het blok uit. Door snel leren, en goed kijken, werd de volgende bal langs het blok geprikt en kon VCH serveren. Dat VCH nog niet helemaal bij de les was, werd snel duidelijk. Madjoe was al wel begonnen, de opdracht was om niet op de libero van VCH te spelen. Dat had Duncan dan weer wel afgedwongen met een paar ballen. Getest en te goed bevonden. Je valt ook wel op met een iets te strak kanarie pakje. Tja, de libero van vorig jaar, Esli Onclin, heeft een ander postuur. Een passend shirtje en broekje is blijkbaar niet voorradig. Nu is het wachten tot het scheurt.

Bij een stand van 6-3 vroeg coach Christophe George de eerste time out aan. De punten die op het scorebord stonden, stonden daar door toedoen van VCH. Het spel was te statisch, er werd niet goed meebewogen of zoals Christophe riep, we zijn begonnen. Madjoe in ieder geval wel. Die hadden niet dik een uur in de auto gezeten, misschien was dat het.

VCH ging echter door met te makkelijke services. Het blok was onvoldoende om de hoge aanvallen van Madjoe te remmen of te pareren. Met name op de buitenaanvallen kwam Madjoe makkelijk door. Madjoe was wel wat langer, maar sprongen en de timing was stukken beter dan bij VCH. Als VCH al een aanval had, ging heel veel uit. Het gevolg was dat Madjoe uitliep tot 11-4. Weer een time out van de coach. Madjoe ving aan na de time out met een serve die uit ging. Veel effect had het niet, Madjoe liep verder uit naar 13-5. Om meer agressie aan het net te krijgen werd Michiel gewisseld voor Rick van Bergen. VCH kwam wat terug tot 16-10, maar Madjoe bleef scoren over de buiten. Koen had daar weinig tegenin te brengen, een wissel met Justin van Kessel om hoogte te krijgen aan het net en dus de buiten van Madjoe af te remmen op hun buitenaanval. Timo werd nog op een stand van 17-10 gewisseld voor Michiel van Liempt, maar het mocht niet baten. De set ging verloren met 25-11 door een snoeiharde serve op de libero. Jammer. VCH is gewoon te laat begonnen met volleyballen en heeft constant achter de feiten aangelopen. Met een “oh ja” red je het niet. Direct alert en er staan! Door de wissels zag je wel dat er meer dreiging en “geluid” in het veld kwam. Het spel werd dynamischer, maar was nog onvoldoende om punten te maken.

De tweede set werd aangevangen met Koen weer als spelverdeler, maar Michiel van Liempt als diagonaal. Op het midden weer het vertrouwde duo Jorrit en Jordi. De twee J’s deden het goed, niet dat ze veel ballen kregen, maar er was dreiging en beweging. Ook niet onbelangrijk. Rick mocht samen met Maarten beginnen. De libero Duncan was er als vanouds weer bij.

Bij aanvang kwam VCH direct in beweging en het ging goed samen op tot 6-6. Helaas viel VCH terug en met name de set ups werden niet echt doordacht gebracht. Madjoe had helemaal geen probleem om de verdediging neer te zetten op de aanvallen van VCH. Het gevolg was een snelle uitloop naar 14-7. Passes waren behoorlijk, de site out werd door VCH behoorlijk goed gespeeld, alleen de afronding liet te wensen over. Met de inbreng van Justin voor Koen ging het met vlagen beter, zeker aan het einde van de set. Madjoe gaf de voorsprong echter niet meer weg en de set werd verloren door VCH met 25-14.

Ook de coach zag waarschijnlijk de opgaande lijn en liet het team staan zoals het geëindigd was in de 2^e set, met Justin als spelverdeler. Ook nu ging het weer gelijk op tot 6-6. Zou er een omekeer zijn? Het leek erop toen Rick de 6-7 binnen haalde met een snoeiharde bodyshot op een speler van Madjoe. Dat gaf bij Rick blijkbaar een dusdanige shot aan adrenaline dat hij Madjoe sterk begon af te blokken en zelf mocht gaan serveren. Met drie mooie serves (1 afgekeurd ivm dubbel) bracht hij de spirit terug bij VCH. Hij zou een goede wedstrijd spelen, dit keer zonder zich op te winden op wat er in de omgeving gebeurd. Complimenten.

Timo mocht het nog even proberen in plaats van Michiel en VCH ging gelijk op tot 15-15. Er werd fanatiek gespeeld, mooi bewegelijk volleybal. Duncan had heel veel afvallende ballen van het blok waardoor de verdediging bij VCH taaier werd, Madjoe had steeds meer moeite met scoren. VCH daarentegen begon in te slaan en goed te variëren op de aanval.

Op dat moment begon Jan Klaassen zich echt te profileren. De scheidsrechter had al een paar aparte beslissingen genomen, maar de vermoeidheid sloeg blijkbaar toe bij hem. Justin had een hele mooie redding, de libero Duncan nam hem goed over en Timo roste de bal er snoeihard in. VCH in extase om het mooie spel. Scheidsrechter fluit af “achterspeler” omdat de libero voor de 3 m lijn stond, maar bedacht zich dat hij dan wel gewoon onderarms mag spelen. Dubbel, foutje bedankt.

Op 18-19 wordt het Madjoe te bont en gaat wisselen. Jordi serveert strak op links achter en slaat een ace. VCH laat lef zien, gaat in zichzelf geloven en vecht met als gevolg uitlopen tot 19-22. Een killing Block van Jorrit en met 19-23 vraagt Madjoe een time out aan. Het wordt echt spannend als Madjoe terug komt naar 21-23 wat een reden voor VCH is voor een time out aan te vragen. De opwinding is er pas echt als op een stand van 23-24 de scheidsrechter een aanval van VCH onterecht affluit voor “achterspeler”. Niet dus, foutje bedankt op deze stand. VCH laat het er niet bij en maakt het af, winst met 23-25!

In de 4^e set begon Timo op diagonaal en Justin weer in de basis als spelverdeler. Zijn opgelopen kramp aan het einde van de derde set bleek niet voldoende reden om niet te beginnen. Gelukkig, want hij stond slim te verdelen, speelde alles aan. Van midden tot buiten, van diagonaal naar pipe en alles kwam (bijna) altijd goed aan op een communicatie fout met broerlief op het midden na. Het blijft gelukkig in de familie, er zal nog wel over gesproken worden aan de keukentafel. Op een paar prikballen achter elkaar over het blok na, had Justin veel als hij naast spelverdelen ook moest verdedigen. Als hij de eerste bal heeft, neemt de libero Duncan het over. Die was lastig voor de scheidsrechter. Dat bleek bij het maken van het eerste punt van de 4^e set. De libero nam het over, aanval van VCH en dik in, fluit Jan Klaassen voor achterspeler. Tja, dat was weer die regel, dus dubbel. Hulpcoach Jon begon zich te roeren tegen zoveel onkunde. Hij had net voor zijn VT-3 het deel “verenigingsactiviteit” afgerond met het geven van een scheidsrechterstraining en kon zijn net verworven competentie als docent fluiten niet in de toom houden. Dit resulteerde in een grote mate van (terechte!) behoefte aan het geven van bijscholing. De scheidsrechter had die behoefte niet en wilde dat Jon vertrok. Dat kan dus niet. Dat er geen ruimte op het formulier is om aan te geven wie de hulpcoach is, wil nog niet zeggen dat hij er niet mag zijn. De scheidsrechter had hem wel mogen verzoeken te gaan zitten, die regel kende de scheidsrechter blijkbaar niet.

De emotie die ingezet was, had zijn doorslag op het spel. VCH keek al snel tegen een achterstand aan van 4-0. Rick doorbreekt het nog met een aanval via het blok uit. De opgelopen achterstand werd niet meer ingehaald. Een time out voor VCH bij 8-4 mocht niet baten. Bij 17-12 mocht Patrick Evers het voor Rick proberen die zichtbaar moeite had zijn emoties in te houden. Uiteindelijk won Madjoe met 25-19 en ging VCH naar huis met 1 set winst op zak en kwam er een einde aan een avondje volleybal in het oude stadje aan de Zuiderzee.

Natuurlijk had de scheidsrechter invloed met zijn dubieuze beslissingen, maar dat is niet de enige verklaring. VCH laat het liggen doordat spelers te vaak, net iets te laat reageren. Het lijkt net of er soms spelers tijdens het spelen in een “stand by modus” zitten. Je ziet dat het een jong team is, wat nog niet veel “volleybalintelligentie” laat zien op de cruciale momenten. Alhoewel er een duidelijk progressie is, laat VCH zich te vaak verrassen en kost dat punten. In deze poule zijn die lastig in te halen. Ik ben er van overtuigd als op dat punt nog meer progressie wordt gemaakt,VCH met dit relatieve jonge H1 team nog ver kan komen. De tweede helft van de competitie zal er ook heel anders uitzien.